Qızılgül Quliyeva

Aparıcı səhnə ustası

Qızılgül Polad qızı Quliyeva 20 iyun 1960-cı ildə Lənkəran rayonunun Separadi kəndində anadan olub. 1876-cı ildə kənd orta məktəbini bitirdikdən sonra oradakı mədəniyyət evində əmək fəaliyyətinə başlayıb. 1981-ci ildə Lənkəran Dövlət Dram Teatrının truppasına aktrisa götürülüb. 1982 - 1987-ci illərdə Mirzağa Əliyev adına Azərbaycan Dövlət Incəsənət Institutunun Mədəni-maarif fakultəsində qiyabi təhsil alıb.

Milli klassikada çıxış etdiyi obrazlar: Tükəz və Təyyibə xanım, Ziba xanım (“Hacı Qara” və “Lənkəran xanının vəziri”, Mirzə Fətəli Axundzadə), Dilbər xanım (“Milyonçu dilənçi”, Nəcəf bəy Vəzirov), Şərəf və Izzət, Mərsiyəxanım (“Danabaş kəndinin əhvalatları” və “Danabaş kəndinin məktəbi”, Cəlil Məmmədquluzadə), Çimnaz (“Qoç Polad”, Abdulla Şaiq. Səhnələşdirən Ilyas Tapdıq), Kamilə (“Toy”, Sabit Rəhman), Çimnaz və Səriyyə, Sevil (“Vəfalı Səriyyə” və “Sevil”, Cəfər Cabbarlı), Püstə (“Qaraca qız”, Abdulla Şaiq. Süleyman Sani Axundovun eyniadlı əsəri əsasında), Rəqs müəlliməsi (“Danışan kukla”, Abdulla Şaiq), Gülcahan (“Nadir şah”, Nəriman Nərimanov).

Aktrisanın Azərbaycan dramaturqlarının əsərlərində oynadığı rollar: Dilsuzər (“Şirinliyin acısı”, Hüseyn Razi), Fəridə “Sınaq”, Hikmət Ziya), Qarı (“Müflis kolleksioner”, Seyfəddin Dağlı), Betta (“Rəngli yuxu”, Ramiz Xəlilzadə), Incə (“Gəlin həsrəti”, Teymur Məmmədov), Mələk (“Gəldim ki, deyəm sevirəm”, Cahan Əfruz), Lalə (“Büllur sarayda”, Ilyas Əfəndiyev), Aysel (“Tərs gün”, Namiq Abdullayev), Qadın, Məryəm (“Cəhənnəm sakinləri” və “Mahmud və Məryəm”, Elçin), Mədinə (“Təhminə və Zaur”, Anar), Böyük bacı (“Alp Ağuz”, Fikrət Sadıq), Səlimə, Maral (“Özümüz bilərik” və “Sənsiz”, Şıxəli Qurbanov), Nuşu (“Müəmmalı ölüm”. Hüseyn Abbaszadənin “Həzi Aslanov” romanı əsasında səhnələş- dirənlər Adil Zeynalov və Cəfər Fətullayev), Ana tülkü (“Üç tülkü balası və kirpi”, Əli Səmədli), Qaraqaytan, Nəzifə (“Ma- moy kişinin yuxuları” və “Üca dağ başında”, Vaqif Səmədoğ- lu), Aybəniz (“Cavanşir”, Mehdi Hüseyn), Sədaqət, Dilbər və Ikinci qadın, Sərəngül (“Sovqat” və “Əcnəbi kürəkən”, Maarif Məmmədov), Fira (“Şeytan işığı”, Kamran Nəzirli), Naza, Zübeydə (“Ailədə məhkəmə” və “Eh, qadınlar, qadınlar”, Marat Haqverdiyev), Maral, Həvva (“Önun iki qabırğası” və “Varlı qadın”, Əli Əmirli), Güllü, Nahidə (“Vicdanın hökmü” və “Ləyaqət”, Hüseynbala Mirələmov), Gülər, Mənzərə, Şairin arvadı (“Mehriban ailə”, “Pul dəlisi” və “Öğru”, Əhməd Örucoğlu), Kleopatra (“Sezarın qətli”, Arif Mədətov), Pəri (“Nəsrəddin”, Yusif Əzimzadə), Sara (“Mənim ağ göyərçinim”, Tamara Vəliyeva), Ana (“Ana laylası”, Isgəndər Coşqun), Durna (“Durna”, Süleyman Rüstəm), Günay (“Məni qınamayın”, Hidayət), Ifa etdiyi rollar: Boğazca Fatma (“Casus”, Kamal Abdulla), 9-cu adam (“Iki iyirmi üç arasında”, Qəşəm Nəcəfzadə), Əlamət (“Tanrı quşu gəlmədi”, Cavid Zeynallı), Fəridə (“Günah”, Rəhman Əlizadə).

Yerli müəlliflərin əsərlərində çıxış etdiyi personajlar: Gülər (“Ücalıq”, Xədicə Məsud), Gülbahar ana və Ərəb qızı (“Yuxu”, Xanəhməd Nahid), Nübar (“Inam”, Yaşar Əkbərov), Solmaz (“Qalxın, məhkəmə gəlir!”, Eldar Isgəndərzadə), Na- taşa, Şirin (“Birtərəfli hərəkət” və “Sən kimsən, ata?”, Şəkər Aslan), Mirvari, Sona (“Ana fəryadı” və “Prokuror, Məmmə- dhüseyn Əliyev), Şəhid (“Şəhidlər”, Əl Salahlı), Nənə (“Dəcəl keçi”, Pərvin Nurəliyeva), Ifritə qarı (“Şaxta baba və Pərilər”, Emil Əsgərov), Xallı ifritə, Cadugər qarı, Qrinç (“Qaraca qız və xallı ifritə”, “Tilsimlənmiş qız” və “Balaca qara qız”, Tərlan Abdullayev), Gültamam (“Ay lolo və ya moskvalı gəlin”, Hafiz Mirzə), Dovşan (“Ceyranın ad günü”, Ələddin Qurbanov), Xədicə (“Şeyx Zahid Gilani”, Baba Rzayev), Məsmə (“Novruz sərgüzəştləri”, Əlibala Əsgərov), Comərdin anası (“Comərdin hünəri”, Ağaddin Babayev).

Əcnəbi müəlliflərin dramlarında çıxış etdiyi bədii personajlar: Armida, Matilla (“Ruhlar” və “Pul mənim, yar mənim”, Eduardo de Filippo), Saqqallı quldur qarı və Nənə (“Qar kraliçası”, Hans Kristian Andersen), Katya (“Yerin cazibəsi”, Anatoli Safronov), Kukuş (“Şənbə axşamı”, Mar Bayciyev), Anna (“Məhəbbətsiz şəhər”, Lev Üstinov), Ağlını itirmiş kor qadın (“Korlar”, Moris Meterlink), Dara (“Nazirin xanımı”, Branislav Nuşiç), Sara və Asiya (“Evlən, oğul, evlən!”, Hüseyn və Həmdiyyə Latipovlar), Xumar xanım (“Manyak”, Əziz Nesin), Qadın (“Nikbin faciə”, Vsevolod Vişnevski), Yamzo (“Çinari manifesti”, Aleksandr Çxeidze), Salihə (“Varislər”, Dulat Isabəyov), Aqrippina (“Iblisin oyunları”, Mikloş Xubai), Gülfinə (“Şah və əks-səda”, Hüseyn və Həmdiyyə Latipovlar), Səfiyyə (“Ocaq”, Turqut Özkaman), Nayman ana (“Manqurt”, Çingiz Aytmatov), Qumru (“Dəmir qadın”, Şərəf Başbəyov),

Nina Koreşkova (“Kələkbaz”, Lev Korsinski), Dayə (“Ilan sultan”, Bəhram Beyzayi), Arsinoya (“Mizantrop”, Jan Batist Molyer), Eritta (“Herostratı unudun”, Qriqori Qorin), Ana və Nənə (“Qırmızıpapaq”, Şarl Perro), Iokasta (“Şah Edip”, Sofokl), Karoboçka (“Ölü canlar”, Milxail Bulqakov. Nikolay Qoqolun eyniadlı əsəri əsasında), Saray xanımı (“Şahzadə xanım və bacatəmizləyən”, Leonid Juxovitski), Qümmamə (“Kərbəla”, Bəkir Yıldız), Nina Koreşkova (“Fırıldaqçı”, Lev Korsinski), Nağılçı qarı (“Dörd əkiz”, Panço Pançev).